6/3/10
Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας...
Αργοπεθαίνει (Muere lentamente)
Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει το βήμα του,
όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλάει σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος έχει την τηλεόραση για μέντωρα του
Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο αντί του άσπρου
και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί τη δίνη της συγκίνησης
αυτήν ακριβώς που δίνει την λάμψη στα μάτια,
που μετατρέπει ένα χασμουρητό σε χαμόγελο,
που κάνει την καρδιά να κτυπά στα λάθη και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν "αναποδογυρίζει το τραπέζι" όταν δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν ρισκάρει τη σιγουριά του, για την αβεβαιότητα του να τρέξεις πίσω απο ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, έστω για μια φορά στη ζωή του, να ξεγλυστρίσει απ' τις πανσοφές συμβουλές.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει το μεγαλείο μέσα του
Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν αφήνει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη κακή του τύχη
ή για τη βροχή την ασταμάτητη
Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει την ιδέα του πριν καν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει
ή δεν απαντά όταν τον ρωτάν για όσα ξέρει
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντα πως για να 'σαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη
από το απλό αυτό δεδομένο της αναπνοής.
Μονάχα με μιά φλογερή υπομονή
θα κατακτήσουμε την θαυμάσια ευτυχία.
πηγή: Alepouda
19/2/10
Τιτίβισέ το...

Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι το Twitter είναι σαν μια σύγχρονη εκδοχή αυτού του μύθου που "ο Βασιλιάς είχε αυτιά γαϊδάρου". Αυτό που εννοώ είναι ότι όπως ακριβώς αναφέρεται στο μύθο ότι ο κουρέας του Βασιλιά ήξερε το μεγάλο του μυστικό, ότι έχει αυτιά γαϊδάρου και έψαχνε απεγνωσμένα να πεί κάπου το μυστικό του χωρίς όμως να πατήσει και τον όρκο του ότι δεν θα το αποκαλύψει, έτσι φαίνεται να συμβαίνει πολύ συχνά και με τους χρήστες της συμπαθητικής κατά τα άλλα πλατφόρμας.
Και ο παραλληλισμός δεν σταματάει εδώ. Θυμάσαι που μετά, όπως λέει ο μύθος, άνοιξε αυτήν την τρύπα στο χώμα και φώναξε "Ο Βασιλιάαααααας έχεεεεει αυτιάααα.... " και ύστερα από καιρό εκεί φύτρωσαν κάποια μαγικά καλάμια που το τραγουδούσαν συνεχώς διαδίδοντας τη φήμη...; Αυτή είναι η λειτουργία του γνωστού και μη εξαιρετέου Re-tweet (RT)! Αυτό είναι τo άκρον άωτον της εμπιστευτικότητας του Twitter. Γιατί σκέφτεται ο άλλος εντάξει θα το πώ και σιγά... ποιός θα το προσέξει...., ποιός θα καταλάβει που αναφέρομαι..., ποιός θα το θυμάται μετά από δέκα λεπτά... Και όμως, έτσι στα καλά καθούμενα μπορεί να αρχίσει ένα κύμα από RT και η είδηση να εξαπλωθεί στιγμιαία. Και να βρεθείς εσύ ξαφνικά να οικτείρεις τη φαεινή σου ιδέα να το γράψεις πάνω σε μια στιγμή αδυναμίας. Μέχρι και αστικό μύθο μπορείς να δημιουργήσεις έτσι... στην υπερβολή του βέβαια.
Έτσι λοιπόν, ο κάθε χρήστης μπαίνει και λέει το μακρύ του και το κοντό του, μυστικά και πάθη, λάθη και αμαρτίες, κουτσομπολιά και μπηχτές. Ένα μείγμα εξυπνάδας και εξομολογήσεων, διαπιστώσεων και ειδήσεων. Είναι ενδιαφέρον κατά βάθος και εθιστικό καμιά φορά. Μου αρέσει να το παρακολουθώ, στην πραγματικότητα το κάνω χάζι... Νιώθω ότι μου δίνει τη δυνατότητα να ακούω τις σκέψεις των ανθρώπων, όταν βέβαια γράφουν αυτό που σκέφτονται πραγματικά και όχι κάτι που εξυπηρετούσε το προφίλ που προσπαθούν να χτίσουν. Μερικούς μου έδωσε την ευκαιρία να τους γνωρίσω και από κοντά, για να διαπιστώσω βέβαια ότι οι πιθανοτητες να κάνεις ενδιαφέρουσες συναναστροφές δεν αυξάνονται ιδιαίτερα με τη χρήση του. Γιατί πολύ απλά οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν κάποια τέτοια πρόθεση. Στην ουσιά οι ήδη γνωστοί επικοινωνούν μεταξύ τους, διαπιστώνω μετά λύπης.
Πιο πολύ, πάντως, γελάω με αυτούς που λένε ότι το χρησιμοποιούν μόνο για επαγγελματική χρήση και δεν τολμούν να πούν ούτε τι ομάδα είναι για λόγους πολιτικής ορθότητας... Λες και την ώρα που εργάζονται δεν είναι άνθρωποι, αλλά μια στολή, μια μάσκα, ένας ρόλος...
Κανόνες καλής πρακτικής δεν νομίζω ότι υπάρχουν. Και ορθώς δηλαδή, γιατί αν είναι να υπαρχει λογοκρισία μέχρι και εκεί τότε ποιός είναι ο σκοπός που εξυπηρετεί τελικά; Μάρκετινγκ: περσοναλ και προφεσιναλ! Image making. Μόνο.
Εγώ παρατηρώ ότι δεν νιώθω αρκετά ποπ για να τουιτάρω συχνά. Απλά δεν μου βγαίνει... Δεν το έχω και στο κινητό επίτειδες, γιατί καταντάει και γραφική αυτή η συνεχής αναμετάδοση και λήψη άχρηστων πληροφοριών. Πάντα όμως το έχω ανοιχτό στο σπίτι, όταν είμαι στον υπολογιστή. Ισως είναι μια ακόμα απόδειξη ότι είμαι "a good listener", ή ίσως και όχι.
3/12/09
18/10/09
3/10/09
What is a mentor?
Η συμβουλευτική λειτουργία είναι μια υπηρεσία που επικουρεί τον άνθρωπο πρώτα απ’ όλα, εκτιμά την προσωπικότητά του, διευκολύνει το έργο του και του δίνει ευκαιρίες και δυνατότητες να αναπτύξει τις επαγγελματικές δεξιότητές του. Η συμβουλευτική δεν είναι απλή παροχή ενημερωτικών διοικητικών πληροφοριών, δεν είναι τυπική προσφορά διδακτικών συμβουλών, δεν είναι ελεγκτική αποτίμηση του προσφερόμενου έργου, δεν είναι μια υπηρεσία που αποβλέπει μόνο στην κρίση και επιλογή ατόμων για διάφορες θέσεις, δεν είναι, τέλος, μια διαδικασία που αποσκοπεί να επηρεάζει τη συμπεριφορά των εκπαιδευτικών μέσω της αυθεντίας, της απειλής ή της επιβολής. Είναι μια συστηματική και οργανωμένη ανθρώπινη σχέση μεταξύ συμβούλου και συμβουλευομένου, η οποία διέπεται από μια δεοντολογία και αποτελεί τον άξονα δράσης για τη στήριξη, τη διευκόλυνση, την καθοδήγηση και την αποτίμηση του έργου του συμβουλευομένου, επ’ ωφελεία του οποίου και μόνον πρέπει να ασκείται. Γι’ αυτό η συμβουλευτική σχέση είναι συνάρτηση των ενεργειών και των προσωπικοτήτων και των δύο μερών, και τα θετικά αποτελέσματά της προκύπτουν μόνον όταν η αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο προσώπων είναι ανοιχτή, απρόσκοπτη και βασιζόμενη σε εμπιστοσύνη και αξιοπιστία. Η αποτελεσματικότητα και η επιτυχία λοιπόν της λειτουργίας του μέντορα εξαρτώνται από την ικανότητά του να αναπτύσσει μια τέτοια σχέση, από την επιστημονική του κατάρτιση και τη διδακτική του εμπειρία, από τη δυνατότητά του να χρησιμοποιεί ευέλικτες και διακριτικές πρακτικές παρέμβασης στο εκπαιδευτικό έργο, δηλαδή από τη συνολική παρουσία και συμμετοχή του στο έργο αυτό.
Ο επιτυχημένος μέντορας είναι ένας άνθρωπος επιστημονικά καταρτισμένος που γνωρίζει θεωρητικά και πρακτικά το αντικείμενό του, έχει την επιθυμία της συνεχούς εξέλιξης και αναπροσαρμογής, έχει την ικανότητας της επικοινωνίας και τη θέληση να βοηθά τους νεότερους και λιγότερο έμπειρους. Είναι έξυπνος, ευαίσθητος, ευέλικτος και ευπροσάρμοστος, ενδιαφέρεται για τους νέους ανθρώπους, αποδέχεται τις αδυναμίες του άλλου, κατανοεί τα προβλήματά του, επαινεί τις πρωτοβουλίες του και διορθώνει προστατευτικά τα σφάλματά του. Η συμπεριφορά του είναι ειλικρινής και όχι επιτιμητική. Δείχνει ανεκτικότητα και δημοκρατικότητα, φέρεται φιλικά αφήνει ελευθερία επιλογών και βλέπει τη σχέση βοήθειας ως σχέση ισότητας και ισοτιμίας.
Ο μέντορας επίσης πρέπει να έχει μια ευρεία εποπτεία των ανθρωπιστικών επιστημών, επειδή απ’ όλες αυτές τις επιστήμες πρέπει να αντλήσει τα αποθέματα γνώσης στα οποία θα ανατρέχει όταν αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα. Πρέπει να διαθέτει επαρκή θεωρητική κατάρτιση αλλά και ικανή πρακτική εμπειρία, ώστε οι γνώσεις του να καλύπτουν τις ανάγκες των συμβουλευομένων και έτσι να κερδίσει την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη τους. Στο έργο και τη συμπεριφορά του δεν έχει θέση η προσωπική ακαμψία, η γνωστική αλαζονεία και η ιδεολογική αδιαλλαξία.
Μια γόνιμη συμβουλευτική δραστηριότητα πρέπει να διέπεται από ορισμένες αρχές:
α. τον αμοιβαίο σεβασμό
β. την ισοτιμία μεταξύ των εμπλεκομένων ατόμων και ομάδων
γ. την ουσιαστική συμμετοχή και την προσωπική δέσμευση στο επιτελούμενο έργο
δ. την αναγνώριση και εκτίμηση του έργου που προσφέρει ο καθένας στην αρμοδιότητά του
ε. τη διάθεση χρόνου για συζήτηση, σχεδιασμό και αξιολόγηση της συμβολής του καθένα και όλων όσοι μετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία
στ. στην επιθυμία για συνεργασία.
Συνεργασία σημαίνει ενέργεια, δέσμευση και προσπάθεια. Απαιτεί σαφή αναγνώριση του ρόλου που παίζει ο καθένας στην εκπαιδευτική πράξη, καθώς και την αναγνώριση της ανάγκης για αμοιβαία αλληλοϋποστήριξη
Βέβαια η αναζήτηση ενός τέτοιου ανθρώπου στις μέρες μας είναι πάρα πολύ επίπονη και το πιο πιθανό είναι ο νέος άνθρωπος να θυματοποιηθεί. Εξίσου συχνό όμως είναι και ο ίδιος ο εκπαιδευόμενος να "προδώσει" τελικά τη διαδικασία της εκπαίδευσης αν δεν πειθαρχεί, ψευδοαμφισβητεί ή αδυνατεί να κατανοήσει την προωθημένη σκέψη (ή τροφή για σκέψη) με την οποία έρχεται σε επαφή κάθε μέρα.
Σε κάθε περίπτωση πάντως για μένα αξίζει! Αξίζει ο νέος άνθρωπος να αναζητήσει έναν μέντορα, όσο ρομαντικό και αν ακούγεται αυτό σήμερα. Τα αποτελέσματα είναι θετικά και από τις δυο μεριές και η αλληλεπίδραση των διαφορετικών γενιών μοναδικά ανεκτίμητη!